Op de Markt van Tessenderlo-Ham vind je een museum dat je in enkele seconden hebt gezien, en toch blijf je er graag even staan. Het LOMAK, het Loois Museum van Actuele Kunst, is (vermoedelijk) het kleinste museum voor hedendaagse kunst van Europa. Het toont telkens één werk, in een zaaltje van 35 cm op 35 cm, opgehangen aan de muur van het gemeentehuis. Er zijn geen openingsuren en geen tickets: het LOMAK is dag en nacht gratis toegankelijk.
De beperkte ruimte is een uitdaging voor de kunstenaars die hier tentoonstellen. Ze moeten kiezen, vereenvoudigen en een werk bedenken dat zonder grote zaal toch aan het denken zet. Met het volgende werk, Muze IV, nam Hedwig Snoeckx die uitdaging aan. Haar werk is te zien van 29/10/2026 tot 18/02/2027.
Elk werk in het LOMAK heeft een verhaal dat niet in een nis van 35 bij 35cm past. Daarom vertelt de kunstenaar het hier zelf.
Hedwig Snoeckx aan het woord
Muze IV voor het LOMAK
In het LOMAK presenteer ik Muze IV. De titel verwijst naar de negen muzen uit de Griekse mythologie, de godinnen van de kunsten die voor creativiteit zorgden en vandaag nog steeds als inspiratiebron gelden. Ook mijn beeld vertrekt vanuit die gedachte. Als een muze vormt het een aanleiding tot verbeelding, reflectie en nieuwe ideeën.
Een explosie van kleur
De achtergrond van Muze IV bestaat uit een explosie van kleur, wat atypisch is voor mijn werk. Voor dit project moest ik dan ook buiten mijn comfortzone treden. Ik wilde ervoor zorgen dat mijn witte beeld in een wit museum toch voldoende tot zijn recht kwam. Daarom is de achtergrond opgebouwd als een collage van verschillende tekeningen in felle kleuren. De imperfecties en gelaagdheid van die collage versterken de strakheid en de vormgeving van het gipsen beeld.
Een creatieve uitdaging op klein formaat
De uitdaging was groot. Het werk wordt tentoongesteld in vermoedelijk het kleinste museum van Europa. Daardoor was ik niet alleen beperkt in de afmetingen, maar ook in het gewicht. Ik koos er daarom voor het beeld in gips te maken en niet in marmer. Het gipsen beeld kan later wel als model dienen voor een uitvoering in witte carrara marmer.
Wie is Hedwig Snoeckx?
Mijn passie voor beeldhouwkunst loopt als een rode draad door mijn leven. Al van jongs af aan ben ik geboeid door vormen, mensen, dieren en de natuur. Wat begon met experimenteren met klei, groeide uit tot een leven waarin beeldhouwen en creëren centraal staan.
Levensechte beelden bij atelier Zephyr
In 1991 werd atelier Zephyr opgericht. Zeven jaar later ging ik er aan de slag, en sindsdien vormt het atelier een belangrijk deel van mijn leven. Dit jaar viert Zephyr zijn 35-jarig bestaan. Bij Zephyr maken we levensechte beelden van mensen, dieren en voorwerpen: van olifanten en walvissen tot neanderthalers en nog veel meer. Het blijft me boeien om zulke uiteenlopende onderwerpen vorm te geven en ze zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te brengen. Elk project vertelt zijn eigen verhaal en biedt me de kans om mijn passie voor beeldhouwkunst telkens op een andere manier te beleven.
De mens als inspiratiebron
Naast mijn werk bij Zephyr geef ik les aan de academie van Heusden-Zolder, die ook vertegenwoordigd is in Tessenderlo-Ham, en maak ik vrij werk. In dat vrije werk, waarin ik vaak met marmer werk, staat de mens centraal. Mijn inspiratie komt voornamelijk voort uit het menselijk lichaam, dat ik hervorm tot een eigen beeldtaal: deels herkenbaar, deels abstract. Ik ben gefascineerd door de manier waarop mensen zich tot elkaar verhouden, elkaar ontmoeten en met elkaar verbonden zijn, of elkaar juist op afstand houden. Vanuit de menselijke figuur zoek ik naar vormen die deze gevoelens zichtbaar maken.
Tussen herkenbaarheid en abstractie
Hoewel mijn werk bij Zephyr en mijn vrije sculpturen op het eerste gezicht sterk van elkaar verschillen, komen ze voort uit dezelfde passie voor beeldhouwkunst. Bij de beelden van Zephyr probeer ik de werkelijkheid zo nauwkeurig mogelijk te benaderen. In mijn vrije werk zoek ik naar een eigen vorm om mijn gedachten en gevoelens over de mens uit te drukken. Zo ontstaat een beeldtaal die beweegt tussen herkenbaarheid en abstractie.
Een voortdurende ontdekkingstocht
Beeldhouwen blijft voor mij een voortdurende ontdekkingstocht. Het zoeken naar de juiste vorm, het werken met verschillende materialen en het zien ontstaan van een beeld blijven me uitdagen en inspireren. Het is die passie die me drijft, zowel in mijn werk bij Zephyr als in mijn eigen artistieke praktijk.
